St. John Eudes (1601-1680)

St. John Eudes was a French missionary and the founder of the Congregation of Our Lady of Charity, and was also the author of the liturgical worship of the Sacred Hearts of Jesus and Mary.

St. John was born at Ri, France on November 14th, 1601. He went to the Jesuit college at Caen when he was 14, and despite his parents’ wish that he marry, joined the Congregation of the Oratory of France in 1623. When he was ordained a priest in 1625, at the age of 24, he was immediately thrust into the service of victims of the plague, whom he cared for at great risk to his own life. He also began preaching missions and was known as the greatest preacher of his age, preaching missions all over France, especially throughout Normandy.

He was also instrumental in encouraging devotion to the Sacred Heart of Jesus and the Holy Heart of Mary, writing the first book ever on the devotion to the Sacred Hearts, “Le Coeur Admirable de la Très Sainte Mère de Dieu”. He died at Caen, on August 19th, 1680.

His virtues were declared heroic by Leo XIII, on January 6th, 1903. The miracles proposed for his beatification were approved by Pius X, May 3, 1908. He was beatified April 25th, 1909 and was canonized in 1925.


Rose Virgine Pelletier was born on the Island of Noirmoutier on 31st July 1796. She is the eighth child of exiled prisoners of the French revolution, Dr. Julien Pelletier and Anne (née Mourain) who had been deported from Soullans to Noirmoutier as “suspects.” Since there was no priest on the Island, she was baptized by her father in their family living room on the day she was born and was named “Rose Virginie.” Rose was a lively child, full of fun; loved her Island and its woods and the ocean, full of spirit, with an ardent nature which readily took on mischievous appearances, but preserved deep down the Vendean faith and an unshakeable will. She reacted like any child: bathing her little feet in the milk; hanging the wig of a sleeping neighbor on his door post, and in adventure restoring a shrine to the island patron, St. Philbert.

She was always a leader, fearless and determined; her childhood friends eagerly followed her in pranks and pious projects. She knew pain and loneliness from her early age: at nine, she lost her sister Victoire-Emilie and following year, her father died unexpectedly at the age of fifty-four. Rose was taught at home until Ursuline Sisters came to the Island and opened a school when she was twelve. Rose enjoyed school; her quick and brilliant mind impressed both teachers and friends. Because of her impetuous, impulsive nature, she often clashed with authority at school. Her teacher said that her character could lead her to becoming an angel or a devil. Her quick response was: “I know I will need to be broken in, but I will be a religious.”

At eleven, Rose received First Communion; on that day, she felt a strong desire to dedicate herself to Christ. Learned from her parents what it is to live the Gospel and nourished her spirit on the Scriptures. As a child, she learned much of the Gospel by heart at her mother’s knee. On September 21, 1809 three young Ursuline Sisters made their Profession of vows at her Parish Church. Many years later, she speaks of how deeply this touched her.

For her, all human beings are “brothers and sisters” of the same heavenly Father; like her parents, compassion was the keynote of her life. Her sensitivity and good heart led her to a sincere regret for her pranks and she would discipline herself at her evening prayers. Each night before going to bed, she used to ask pardon for the sins she committed during the day and offered a prayer for the Pope and the Church

At fourteen, Rose was sent to a boarding school in Tours run by Mme. Chobelet, a friend of her mother. In Boarding School, she terribly missed her freedom of life on the Island, felt cut off from her family, and found life very hard. However, she received the warmth and encouragement of an understanding teacher, Pauline de Lignac. In 1813, her mother died and Ann was already buried when Rose Virginie became aware of her death. Rose suffered so much from the loss of her mother.

When she heard of the work of the Order of Our Lady of Charity of Refuge (founded by St. John Eudes in 1641) who took in women and girls who were homeless and at risk of exploitation, she felt the call deeply. Her guardian, Mr. Marsaud, consented to her desire only on one condition that Rose make no public vows before her twenty-first birthday. She entered the convent of the Refuge in 1814 and pronounced her first vows in 1817 and took the religious name “Mary Euphrasia.” After her first profession, Sr. Mary Euphrasia was appointed as the directress of the girls to whom she devoted herself unreservedly. On 25 May 1825, at twenty-nine years of age, Mary Euphrasia was elected as the superior of Tours. Her first move was to found a contemplative community called “Magdalens”(known today as “Contemplative Sisters of the Good Shepherd”) devoted to prayer and penance to support the active mission of the apostolic community.

In 1829, accepting the request of the Bishop of Angers, Mary Euphrasia founded a house of the Our Lady of Charity in Angers for the young girls in distress. Having completed her term of office in Tours, Mary Euphrasia became the superior of the house in Angers in 1831. Soon, Mary Euphrasia received requests for new foundations from other cities in France, Europe and beyond. Arising out of her desires to meet the requests, she envisioned a “generalate”, a new governing structure and appealed to Rome for approval. In 1835, Mary Euphrasia received the approval from Pope Gregory XVI to establish the Generalate in Angers. Thus, on 16 January 1835 a new congregation “Our Lady of the Charity of the Good Shepherd” was born. With Mother Euphrasia as the first Superior General of the Good Shepherd Sisters, it expanded quickly. Within her lifetime, she founded 110 new houses of the Good Shepherd, spreading to every corner of the world.

Mary Euphrasia died in Angers on April 24, 1868 and was buried on the property of the Motherhouse of the Sisters of the Good Shepherd in Angers. She was beatified in 1933 and was canonized in 1940 by Pope Pius XII.


Maria was born on September 8, 1863, in Munster, Germany. She was the daughter of Count Clement Droste zu Vischering and of Countess Helen von Galen. Her family on both sides was characterized by heroic loyalty to the Church. As a child, Maria had a strong will and was inclined to emotional explosions, but she also had a very sensitive heart and deep feeling for others. She developed an exceptional generosity and singleness of purpose. On the day of her Confirmation, July 8, 1875, she became conscious of a call to an apostolic religious life.

Between 1879 and 1881 she attended the boarding school of the Sisters of the Sacred Heart in Riedenburg in the Austrian Tyrol. This was for her a period of intensive intellectual and character formation. At this time, her desire to enter the religious life was prevented by her poor health condition. Instead she made a private vow of virginity and lived a life of solitude in her parental home. However, in 1888, her health had so far improved that she began once more to think of entering a religious order. Shortly after befriending an unhappy girl in a nearby hospital, Maria felt called to the Good Shepherd. On November 21, 1888, Maria entered the Convent of the Good Shepherd in Munster. She was drawn enthusiastically to the apostolate of the Sisters of the Good Shepherd: the salvation of young persons in danger and difficulty. In this religious congregation she found, in addition to its thrust and zeal, a devotion to the Hearts of Jesus and Mary, a heritage from the founder, St. John Eudes. On January 10, 1889, she began her novitiate formation and received the name Sr. Maria of the Divine Heart. Early in her life as a sister, she experienced a tension between contemplation and action, but after some months there came a day when this interior suffering ceased.

Sr. Maria pronounced her perpetual vows on January 29, 1891, and immediately devoted herself to the community’s apostolate. On January 20, 1894, Sr. Maria received assignment for Lisbon, Portugal. On May 12, 1894, she was appointed superior of the Convent of the Good Shepherd in Oporto, a convent which, according to her own words, was in a perilous condition. In spite of this, she courageously faced the arduous task of administration. She did not think of herself. And her example encouraged and brought new life to others. In May 1896, appeared the first signs of her illness, a painful spinal disease with progressive paralysis. In spite of excruciating pain, she continued as superior of the house. She also continued to be favored with extraordinary divine communications. Our Lord made known to her that He wanted the entire universe consecrated to His Heart and that she was to request this of the Holy Father. She carried out this delicate task in June 1898, and again, on the insistence of Our Lord in January 1899.

On June 8, 1899, eve of the Feast of the Sacred Heart, Sr. Maria died. On June 11, 1899, Pope Leo XIII consecrated the entire human race to the Heart of Jesus. She was beatified by Pope Paul VI on November 1, 1975.

St. John Eudes စိန္ဂၽြန္ယုဒ္ (စ္) (၁၆၀၁-၁၆၈၀)

ပြဲေန႔ – ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္

ဂၽြန္ယုဒ္ (စ္) သည္ ျပင္သစ္သာသနာျပဳတစ္ဦးျဖစ္ျပီး Our Lady of Charity သီလရွင္အသင္း ႏွင္၊့ ေယဇူးႏွင့္မယ္ေတာ္ ရဟန္းအသင္း (Eudist Fathers) ကိုတည္ေထာင္ခဲ႔သူျဖစ္ၿပီး မယ္ေတာ္၏ ႏွလံုးေတာ္ႏွင့္ ေယဇူးေရႊႏွလံုးေတာ္အား ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ျခင္း ၀ိနည္းကို ေရးသားခဲ႔သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။

ဂၽြန္ယုဒ္ (စ္) သည္ ၁၆၀၁ ခုႏွစ္ ၊ ႏို၀င္ဘာ ၁၄ရက္ေန႔မွာ ျပင္သစ္ျပည္ ေနာ္မန္ဒီအရပ္ရွိ Ri ဆိုသည့္ ေက်းရြာငယ္ေလး တြင္ ေတာင္သူလယ္သမား မိသားစုတစ္ခုမွ ေမြးဖြားခဲ႔ၿပီး အသက္ ၁၄ႏွစ္ အရြယ္တြင္ Cean ၿမိဳ႕ရွိ Jesuit တကၲသိုလ္တြင္ ပညာဆည္းပူးခဲ႔သည္။ ၁၆၂၃ ခုႏွစ္မွာ မိဘမ်ား သေဘာမတူေသာ္လည္း ျပင္သစ္ ရွိ Oratory ရဟန္းအသင္းကို ၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။ ၁၆၂၅ ခုႏွစ္၊ အသက္ ၂၄ ႏွစ္တြင္ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူခဲ႔သည္။ ရဟန္းသိကၡာခံယူၿပီး မၾကာမွီ ရုတ္တရက္ ေနာ္မန္ဒီ ေဒသ၌ ပလိပ္ေရာဂါကပ္ေဘး က်ေရာက္သျဖင့္ လူေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို အသက္စြန္႔ျပီး ကယ္တင္ခဲ႔ပါသည္။ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ တစ္၀ွမ္း အထူးသျဖင့္ ေနာ္မန္ဒီျပည္နယ္တြင္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္း အေနျဖင့္ တရားေဒသနာလွည့္လည္ ေဟာၾကားရင္း ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလာခဲ႔သည္။

၁၆၄၁ ခုႏွစ္တြင္ အကူအညီမဲ့ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ဘ၀သစ္ ျပန္လည္ထူေထာင္လိုေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ကူညီေပးရန္ Our Lady of Charity သီလရွင္အသင္းကို တည္ေထာင္ခဲ႔သည္။ ၁၆၄၃ ခုႏွစ္တြင္ Oratory အသင္းမွ ႏႈတ္ထြက္ၿပီး ေယဇူးႏွင့္ မယ္ေတာ္ ရဟန္းအသင္း (Eudist Fathers) ကို တည္ေထာင္ခဲ႔သည္။ ထိုအသင္း၏အဓိက ဦးတည္ခ်က္မွာ ထိေရာက္ေသာ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ကာ ရဟန္းမ်ား၏ဘ၀ျမွင့္တင္ေရးႏွင့္ တရားေဟာကၽြမ္းက်င္သည့္ သာသနာျပဳမ်ားျဖစ္လာေစရန္ ပ်ိဳးေထာင္ေပးျခင္းကို အဓိကထားလုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂၽြန္ယုဒ္ (စ္) သည္ ေယဇူးေရႊႏွလံုးေတာ္နွင့္ မယ္ေတာ္၏ နွလံုးေတာ္ကို သဒၵါၾကည္ညိဳျခင္း ရွိရန္ အစဥ္ေဟာေျပာသြန္သင္ခဲ႔သူ ျဖစ္သည္။ ၁၆၈၀ ခုႏွစ္ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔ တြင္ Caen ၿမိဳ႕၌ ကြယ္လြန္ခဲ႔သည္။

၁၉၀၃ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ ရဟန္းမင္းႀကီး တစ္ဆယ့္သုံးႀကိမ္ေျမာက္ လီယိုမွ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂၽြန္ယုဒ္ (စ္) ၏ထူးျခားေသာ ပါရမီမ်ားကိုေၾကျငာခဲ႔ပါသည္။ သူ၏ ထူးျခားသည့္ တန္းခိုးအံ႔ဘြယ္မ်ားကို ၁၉၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ရဟန္းမင္းႀကီး ပဥၥမႀကိမ္ေျမာက္ ပီဦး က အတည္ျပဳေပးခဲ့သည္။ ၁၉၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ သူေတာ္စင္တင္ေျမွာက္ေပးခဲ့ျပီး ၁၉၂၅ ခုႏွစ္ တြင္ ရဟႏၲာအျဖစ္တင္ေျမွာက္ျခင္းခံခဲ႔ရပါသည္။

စိန္ေမရီယူဖေရးစီယား ပလတ္တီးယဲလ္ (၁၉၇၆- ၁၈၆၈)

ပြဲေန႔ – ဧၿပီလ ၂၄ ရက္

ရို႕စ္ဂ်ီနီပလက္တီယဲလ္သည္ ၁၇၉၆ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ေနာ္မူတီေယ ဟုေခၚသည့္ ကွၽြန္းကေလး၌ ေမြးဖြားခဲ႔ပါသည္။ ေဒါက္တာဂ်ဴလီယန္ပလတ္တီယား ႏွင့္ အဲန္ တို႔၏ ရွစ္ေယာက္ ေျမာက္သမီးရတနာေလးျဖစ္ပါသည္။ မိဘမ်ားသည္ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သူမ်ား ကိုကူညီေပးခဲ႔သျဖင့္ ေနရင္းေဒသျဖစ္ေသာ စူလန္ေဒသမွ ေနာ္မူတီေယကၽြန္းသို႔ ႏွင္ထုတ္ျခင္း ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုကၽြန္းကေလးတြင္ ရဟန္းဘုန္းၾကီးမရွိသျဖင့္ ဖခင္ကိုယ္တိုင္ေဆးေၾကာျခင္းေပးခဲ႔ျပီး (ရို႔စ္ဗာဂ်ီနီ) ဟုအမည္ေပးခဲ႔ပါသည္။ ရုိ႕စ္သည္ သြက္လက္ခ်က္ခ်ာၿပီး ဟာသဥာဏ္ရွိေသာ ကေလးတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူမေမြးဖြားရာ ဤကၽြန္းကေလးေပၚရွိ သမုဒၵရာ၊ သစ္ေတာႏွင့္ သဲေသာင္ျပင္ မ်ားေပၚတြင္ ေဆာ့ကစား ရသည္ကို အလြန္ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးသူျဖစ္ပါသည္။ ၀ိညာဥ္ေတာ္၏ ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ ျပည္႔၀ၿပီး နက္ရႈိင္းေသာ ယံုၾကည္ျခင္းကို မိဘမ်ားထံမွ အေမြရရွိခဲ့သည္။ သူမသည္အျခား သာမန္ကေလးငယ္မ်ားကဲ႔သို႔ ေနာက္ေျပာင္ ၾကည္စယ္တတ္သူျဖစ္သည္။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ ထိုကၽြန္းကေလးကို မိႈင္းမေတာ္မူေသာ သူေတာ္ျမတ္ St.Philbert ၏ ဂူဗိမာန္အား စြန္႔စြန္႔စားစား ျပန္လည္ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။

သူမသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးမားျပီး အေၾကာက္အလန္႔မရွိေသာ ရဲရင္႔သည့္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူမ၏ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ သူမ၏ ဦးေဆာင္မွဳအတိုင္း အျမဲလိုက္နာၾကပါသည္။ သူမသည္ ငယ္စဥ္တည္းက အထီးက်န္မႈ၊ နာၾကင္ခံစားမႈမ်ား ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရပါသည္။ သူမအသက္ ၉နွစ္အရြယ္တြင္ အစ္မျဖစ္သူ Victoire-Emilie ေသဆံုးျပီး ထိုႏွစ္ တႏွစ္ထဲတြင္ အသက္ေလးဆယ္႔ေလးႏွစ္ရွိ သူမ၏ ဖခင္ မေမွ်ာ္လင္႔ဘဲကြယ္လြန္ခဲ႔ပါသည္။ အစပိုင္းတြင္ ကၽြန္းေပၚတြင္ စာသင္ေက်ာင္း မရွိေသးသျဖင့္ ေနအိမ္၌သာ စာသင္ၾကားခဲ့ရၿပီး Ursuline Sisters မ်ား ကၽြန္းသို႔ ေက်ာင္းလာဖြင္႔ခ်ိန္မွသာ အသက္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ အရြယ္ တြင္ ေက်ာင္းစတက္ခဲ့ရသည္။ ရို႕စ္သည္္ ပညာသင္ရသည္ကို အလြန္ႏွစ္သက္သူျဖစ္သည္။ သူမ၏ ထက္ျမက္မႈေၾကာင္႔ ဆရာသမားမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ခံခဲ့ရပါသည္။ သူမ၏ ထက္ျမတ္ျပီး မဟုတ္မခံတတ္ ေသာစိတ္ေၾကာင္႔ ေက်ာင္းတြင္ အၾကီးအကဲမ်ားႏွင့္ မၾကာခဏ အတိုက္အခံျဖစ္ခဲ႔ရပါသည္။ သူမ၏ အျပဳအမူေၾကာင္႔ တစ္ေန႔ သူမသည္ သိၾကားမင္း သို႔မဟုတ္ နတ္ဆိုး ျဖစ္မည္ဟု သူမ၏ ဆရာမကမွတ္ခ်က္ခ်ခဲ႔သည္။ ထိုအခါ ကၽြန္မသည္ တစ္ေန႔ သူေတာ္စင္ျဖစ္ရမည္ဟု ခ်က္ျခင္းျပန္လည္ေခ်ပေျပာဆိုခဲ႔သည္။

သူမသည္ အသက္တစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္တြင္ ပထမကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ခံယူခဲ့သည္။ ထိုေန႔တြင္ပင္ သူမ၏ ဘ၀ကို ဘုရားသခင္ထံ ဆက္ကပ္ရန္ ျပင္းထန္သည့္ ဆႏၵမ်ား ျဖစ္ေပၚ ခဲ့သည္။ ဧ၀ံေဂလိ က်မ္းစာေတာ္ျမတ္၌ ေန႔စဥ္မည္သို႔ ၀ိညဥ္ခြန္အားယူ၍ အသက္ရွင္ရမည္ကို မိဘမ်ားထံမွ သင္ယူခဲ့သည္။ ကေလးဘ၀ကတည္းပင္ မိခင္၏ ေျခရင္း၌ က်မ္းစာကို အလြတ္က်က္မွတ္ခဲ့ရသည္။ ၁၈၀၉ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ၂၁ရက္ေန႔ Ursuline Sisters သံုးပါး ဘုရားေက်ာင္း၌ ပထမ သစၥာျပဳခဲ႔ယူေသာေန႔တြင္ ဘုရားသခင္၏ ေခၚသံကို ၾကားခဲ႔ရသည္။

သူမအတြက္ လူသားတိုင္းသည္ အဘဘုရားသခင္၏ ခ်စ္ျမတ္ႏို္းေသာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မမ်ား ျဖစ္ၿပီး မိဘမ်ားကဲ့သို႔ပင္ ကရုဏာသနားျခင္းသည္ သူမဘ၀၏ အဓိကေသာ႔ခ်က္ ျဖစ္သည္ဟု ခံယူခဲ့သည္။ သူမ၏ စာနာနားလည္ေပးတတ္သည့္ လွပေသာႏွလံုးသားေၾကာင့္ သူတစ္ပါးအေပၚ ေနာက္ေျပာင္ ၾကည္စယ္ခဲ့မွုမ်ားအတြက္ ေနာင္တရေနတတ္ျပီး ညစဥ္ အိပ္ယာမ၀င္မီ မိမိအျပစ္မ်ားအတြက္ ေနာင္တယူကာ အသင္းေတာ္ႏွင့္ ရဟန္းမင္းၾကီးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးခဲ႔သည္။

အသက္၁၄ႏွစ္ အရြယ္တြင္ သူမမိခင္၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ Mme. Chobelet ဖြင့္လွစ္ထားေသာ တူးရ္ၿမိဳ႕ ရွိ ေဘာ္ဒါေက်ာင္းတြင္ ပညာဆက္လက္သင္ၾကားရန္ ပို႔ေဆာင္ျခင္းခံရသည္။ ကၽြန္းကေလး တြင္ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စြာ မိသားစုႏွင့္ ေနခဲ႔ရသည့္ဘ၀ကို အလြန္လြမ္းဆြတ္ခဲ႔ျပီး သူမအတြက္ အလြန္ခက္ခဲပင္ပန္းသည့္ ေဘာ္ဒါေက်ာင္းသူဘ၀ကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ္လည္း သူမဘ၀ကို စာနာနားလည္ျပီး အျမဲအားေပးေနတတ္သည္႔ ဆရာမ Pauline de Lignac ၏ ေႏြးေထြးသည့္ေမတၲာကို ရရိွခဲ့သည္။ ၁၈၁၃ ခုႏွစ္တြင္ သူမမိခင္ Ann ကြယ္လြန္ခဲ႔သည္ကို ေျမျမဳပ္သျဂိဳလ္ျပီးမွ သိခဲ႔ရေသာေၾကာင့္ မိခင္ၾကီးအတြက္ အလြန္ပူေဆြးေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းခဲ႔ရသည္။

၁၆၄၁ ခုႏွစ္တြင္ St .John Eudes တည္ေထာင္ခဲ႔ဲသည့္ ခိုးကိုးရာမဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ၾကည္႔ရူေစာင္႔ေရွာက္ေသာ Our Lady of Charity of Refuge သီလရွင္အသင္း၏လုပ္ငန္းကို ၾကားသိရေသာအခါ ထိုအသင္းတြင္မိမိဘ၀ကိုဆက္ကပ္ရန္ ေခၚသံကိုေလးနက္စြာၾကားခဲ့သည္။ ၁၈၁၄ ခုႏွစ္တြင္ သူမ အသက္ႏွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္ ေမြးေန႔မတိုင္ခင္ သီလရွင္အျဖစ္သစၥာမဆိုရ ဟူေသာ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ သူမ၏အုပ္ထိန္းသူ Mr.Marsaud က ထိုအသင္းကို ၀င္ခြင္႔ျပဳခဲ႔ၿပီး ၁၈၁၇ ခုႏွစ္မွာ သီလရွင္အမည္ “Mary Euphrasia” အျဖစ္ ပထမကတိ သစၥာဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ Sr. Mary Euphrasia သည္ မိန္းကေလးမ်ားကို ၾကည္႔ရူေစာင္႔ေရွာက္သည့္ တာ၀န္ခံ အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံခဲ့ရပါသည္။ ၁၈၂၅ ခုႏွစ္ေမလ၂၅ ရက္ ၊ အသက္ ၂၉ ႏွစ္အရြယ္တြင္ Tours ၿမိဳ႕ ရွိေက်ာင္းတြင္ အၾကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံခဲ႔ရၿပီး သူမ၏ ပထမဆံုးဦးတည္ခ်က္အတိုင္း မိမိၾကည့္ရႈခဲ့ရေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းျခင္း၊ ျခိဳးျခံပူေဇာ္ျခင္းအားျဖင့္ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ားကို အားၾကိဳးမာန္တက္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကေသာ Sisters မ်ားကို ေထာက္ပံ႔ကူညီေပးသည့္ “ Magdalens” အမည္ရွိ သီလရွင္အသင္းအသစ္ကို (ယခု Contemplative Sisters of the Good Shepherd”) တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။

၁၈၂၉ ခုႏွစ္တြင္ Angers ၿမိဳ႕ ရွိ ဆရာေတာ္၏ ဖိတ္ေခၚမႈကို လက္ခံၿပီး ဒုကၡအခက္အခဲရွိေသာ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ Our Lady of Charity ေက်ာင္းအသစ္ကို စတင္ဖြင္႔လွစ္ေပးခဲ့ပါသည္။ Tours ၿမိဳ႕ ၏အၾကီးအကဲ သက္တမ္းျပည္႔သြားျပီးေနာက္ ၁၈၃၁ ခုႏွစ္တြင္ Angers ေက်ာင္း၏ အၾကီးအကဲ ျဖစ္လာပါသည္။ ထိုမွတစ္ဆင့္ Mary Euphrasia သည္ ျပင္သစ္ ႏွင့္ ဥေရာပတစ္ခြင္တြင္ ေက်ာင္းမ်ားတိုးခ်ဲ႕ ဖြင့္လွစ္ရန္ ေတာင္းဆိုျခင္းခံခဲ့ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၁၈၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ဗဟို ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအသစ္ႏွင့္ Generalate တည္ေထာင္ခြင့္ကို ေရာမသို႔ တင္သြင္းခဲ႔ရာ ရဟန္းမင္းၾကီး တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ ဂေရေဂၚရီ ထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ရရွိခဲ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ၁၈၃၅ ဇန္န၀ါရီ ၁၆ရက္ေန႔ တြင္ Our Lady of Charity of the Good Shepherd အသင္းဟူ၍ စတင္ေမြးဖြားခဲ့သည္။ Mother Euphrasia ဟာ ေကာင္းေသာသိုးထိန္း အသင္း၏ အၾကီးအမွဴးျဖစ္လာၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းအသစ္မ်ားကို ေနရာအႏွံ႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ တိုးခ်ဲ႕ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ႔သည္။ သူမ သက္တမ္းတေလွ်ာက္၌ ေက်ာင္းေပါင္း ၁၁၀ ကို ကမၻာ အႏွံ႔ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့သည္။

Mary Euphrasia သည္ ၁၈၆၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၄ရက္ေန႔တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီး အြန္ေဂ်ၿမိဳ႕ ရွိ ေကာင္းေသာ သိုးထိန္း သီလရွင္ေက်ာင္းတြင္ ျမွပ္ႏွံသျဂိဳလ္ခဲ႔သည္။ ၁၉၃၃ ခုႏွစ္တြင္ သန္႔ရွင္းေသာ သူေတာ္ျမတ္အျဖစ္ တင္ေျမာက္ခံရျပီး ၁၉၄၀ ခုႏွစ္တြင္ ရဟန္းမင္းၾကီး တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ပီအူး က Sr. Mary Euphrasia ကို ရဟႏၲာအျဖစ္ တင္ေျမာက္ခဲ႔ပါသည္။

သူေတာ္ျမတ္ Maria Droste ZU Vischering (၁၈၆၃ – ၁၈၉၉)

ပြဲေန ႔ – ဇြန္လ ၈ရက္ေန႔

Maria ကို ၁၈၆၃ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၈ရက္ေန႔တြင္ ဂ်ာမနီႏုိင္ငံ Munster ၿမိဳ႕ တြင္ ေမြး ဖြားခဲ႔ပါသည္။ နယ္စားၾကီး Count Clement Droste zu vischering ႏွင့္ Countess Helen von Galen တို႔၏ သမီးကညာ ျဖစ္ပါသည္။ မိဘႏွစ္ပါး၏ ႏွစ္ဘက္မိဘမ်ားသည္ အမိအသင္းေတာ္အေပၚတြင္ အလြန္သစၥာေစာင္႔သိ ရိုေသၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ Maria သည္ ကေလးဘ၀တည္းက စိတ္ဓါတ္ျပင္းထန္သူျဖစ္ျပီး ေဒါသလည္းၾကီးတတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတစ္ပါးကို နားလည္ေပးတတ္ျပီး ၾကင္နာသနားတတ္သည့္ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူမသည္ အထူးရက္ေရာစြာ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲတတ္ၿပီး မိမိဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ တစ္ခုကိုသာ အာရုံစိုက္တတ္သူျဖစ္သည္။ ၁၈၇၅ ဇူလိုင္လ ၈ရက္ေန႔ ခရစၥမတ္အားေပးျခင္းခံသည့္ေန႔တြင္ တမန္ေတာ္လုပ္ငန္းျဖင့္ မိမိဘဝကို ဘုရားသခင္ထံ ဆက္ကပ္ရန္အတြက္ ေခၚေတာ္မူျခင္းရွိသည္ဟု ခံစားခဲ့ရသည္။

၁၈၇၉ ခုႏွစ္ ႏွင့္ ၁၈၈၁ ခုႏွစ္ၾကားတြင္ ေရႊႏွလံုးေတာ္ သီလရွင္အသင္း၏ ေဘာ္ဒါေက်ာင္း တြင္ပညာသင္ၾကားခဲ့ပါသည္။ ဤကာလသည္ သူမ၏အသိပညာ ႏွင့္ အက်င့္စရုိက္ ပံုသြင္းေပးခံခဲ့ရသည့္ ကာလျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္၌ သူမ၏ သီလရွင္ျဖစ္ခ်င္ေသာဆႏၵကို က်န္းမာေရးအေျခအေန ခ်ိဳ႕တဲ့ေသာ အေျခအေနက အတားအဆီး ျဖစ္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျဖဴစင္ျခင္းကတိသစၥာကို မိမိဆႏၵအေလွ်ာက္ က်င့္ႀကံျပီး တစ္ဦးတည္း ဆုေတာင္းဝတ္ျပဳလွ်က္ မိဘအိမ္မွာပင္ ဘဝကိုဆက္ကပ္ ခဲ႔ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ၁၈၈၈ ခုႏွစ္တြင္ မိမိ၏က်န္းမာေရးအေျခအေန ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာသျဖင့္ သီလရွင္အသင္း တစ္သင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ရန္ တဖန္ျပန္လည္စဥ္းစား ခဲ႔ပါသည္။ မၾကာခင္မွာပင္ အနီးအနားရွိ ေဆးရံုတြင္ ေဆးကုသေနေသာ အခက္အခဲရိုသည့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးကို ကူညီရင္း ေကာင္းေသာသိုးထိန္းသီလရွင္အသင္းကို ဝင္ေရာက္ရန္ ဆႏၵျဖစ္ခဲ႔သျဖင့္ ၁၈၈၈ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ Munster ရွိေကာင္းေသာသိုးထိန္းသီလရွင္အသင္း ကိုဝင္ေရာက္ခဲ႔ပါသည္။ သူမသည္ ေကာင္းေသာသိုးထိန္းအသင္း၏ တမန္ေတာ္လုပ္ငန္းျဖစ္သည့္ အခက္အခဲဒုကၡမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရေသာသူမ်ားကို ကူညီေဖးမျခင္း တမန္ေတာ္လုပ္ငန္းလုပ္ရန္ စိတ္အားထက္သန္ခဲ့ပါသည္။ ဤအသင္း၌ စိတ္ေဇာေစတနာထက္သန္ျခင္းအျပင္ St. John Eudes ၏အေမြျဖစ္ေသာ မယ္ေတာ္ႏွင့္ ေယဇူးေရႊႏွလံုးေတာ္ကို သဒၵါၾကည္ညိဳျခင္း ကိုရရိွခဲ့သည္။ ၁၈၈၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ သီလရွင္ေလာင္းဘဝကိုခံယူျပီး Sr.Maria of the Divine Heart အမည္ကိုရယူခဲ႔သည္။ သီလရွင္ဘ၀ အစပိုင္းတြင္ သူမသည္ အတြင္းစိတ္၌ ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းျခင္းအမႈ ႏွင့္ လူသားအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္း တို႔ ႏွစ္ခု၏ အားၿပိဳင္မႈကို ခံစားရေသာ္လည္း လအနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ ထိုရုန္းကန္မႈ တျဖည္းျဖည္း ရပ္တန္႔သြားခဲ့သည္။

Sr. Maria သည္ ၁၈၉၁ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၉ ရက္ေန႔မွာ တသက္သစၥာကိုခံယူခဲ႔ျပီး အသင္း၏ တမန္ေတာ္လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ မိမိဘ၀ကို ဆက္ကပ္ခဲ့သည္။ ၁၈၉၄ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ေပၚတူဂီႏုိင္ငံ လစ္ဘြန္း ၿမိဳ႕၌ တာဝန္ေပးခ်ထားျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ထိုႏွစ္ ေမလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ Oporto ၿမိဳ႕ရွိ ေကာင္းေသာသိုးထိန္းသီလရွင္ေက်ာင္း၏ အၾကီးအကဲ အျဖစ္ခန္႔အပ္ျခင္းခံရသည္။ သူမ၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ ထိုေက်ာင္းသည္အႏၲရာယ္မ်ားေသာ အေျခအေနတြင္ရွိေနေသာအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူမသည္ ကိုယ္က်ိဳးကိုမငဲ့ကြက္ဘဲ အႏၲရာယ္မ်ားကို သတိၲရွိရွိ ရင္ဆိုင္ျပီး တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ သူမ၏ ပံုစံနမူနာေကာင္းျဖင့္ သူတစ္ပါးကို ခြန္အားႏွင့္ အသက္သစ္ကို ေပးခဲ့သည္။ ၁၈၉၆ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ေက်ာရိုး၌ ျပင္းထန္ေသာ နာၾကင္ျခင္းေဝဒနာ ႏွင့္အတူ ျမန္ဆန္စြာ တိုးတက္လာသည့္ အေၾကာေသ ေရာဂါ၏ ပထမဆံုး လကၡဏာမ်ား ေပၚလာခဲ့သည္။ ျပင္းထန္ေသာ ေဝဒနာကို ခံစားေနရေသာ္လည္း အၾကီးအကဲတာဝန္ကို ဆက္လက္ယူခဲ့သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ဘုရားသခင္၏ ထူးျခားေသာ ဆက္သြယ္မႈမ်ားလည္း ၾကံဳေတြ႔ခံစားေနခဲ့ရသည္။ ဘုရားသခင္က သူမကို ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုးအား ေယဇူးေရႊႏွလံုးေတာ္ထံ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံရန္ လိုလားေၾကာင္းႏွင့္ ထိုအတြက္ ရဟန္းးမင္းၾကီးထံေတာင္းဆို ေပးရန္လည္း ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ထိုႀကီးမားေသာတာ၀န္ကို ၁၈၉၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး ဘုရားသခင္၏ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ၁၈၉၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ တဖန္ ရဟန္းမင္းထံ တင္ျပေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

၁၈၉၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၈ ရက္ေန႔ ေရႊႏွလံုးေတာ္ပြဲေန႔ မတိုင္မွွီတရက္တြင္ Sr. Maria ကြယ္လြန္ခဲ႔သည္။ ထိုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ရဟန္းမင္းၾကီး တစ္ဆယ့္သုံး ႀကိမ္ေၿမာက္ လီယို မွ ကမၻာၾကီးတခုလံုးကို ေယဇူးေရႊႏွလံုးေတာ္အား ဆက္ကပ္အပ္ႏွံခဲ႔ပါ သည္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ရဟန္းမင္းႀကီး ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ ေပါလ္ မွ Sr.Maria အား သူေတာ္ျမတ္ အျဖစ္တင္ေျမွာက္ခဲ႔ပါသည္။